Wszystko było piękne i nic nie bolało

A gdyby Śmierć nagle odkryła smak prawdziwego życia?
Travis wie o śmierci więcej niż ktokolwiek inny. O życiu – prawie nic. Mieszka samotnie w niewielkim miasteczku, ma kota, chodzi w dżinsach, T-shircie i dziurawych skarpetkach. Jest spokojny, uprzejmy i pojawia się zawsze wtedy, gdy nadchodzi koniec. Bo Travis jest Śmiercią. Towarzyszy ludziom w ich ostatniej drodze, słucha i trzyma za rękę, ale nie może się angażować, nie może na nic wpłynąć.
Wszystko się zmienia, gdy poznaje Dalię, sąsiadkę z mieszkania naprzeciwko, oraz jej dwie córki. Żywiołowa ośmioletnia Layla wkracza w uporządkowany świat Travisa, zadając tysiące pytań i domagając się uwagi. Obecność Dalii sprawia, że mężczyzna po raz pierwszy przestaje być jedynie obserwatorem. Odkrywa przyjaźń, bliskość i codzienność złożoną z drobiazgów. Zaczyna się zastanawiać, czy naprawdę potrafi pogodzić się z tym, że wszystko, co piękne, kiedyś się kończy…
Ciepła i mądra opowieść o rzeczach, dzięki którym życie staje się cenniejsze. Idealna dla każdego, kto kiedykolwiek doświadczył straty i ma świadomość upływającego czasu.