Tajne pieniądze nazistów

Jak to się stało, że Niemcy – kraj przegrany po I wojnie światowej i ciężko doświadczony serią wewnętrznych kryzysów – zdołały w tak krótkim czasie podbić niemal całą Europę? Narodowy socjalizm był od początku projektem, za którym stała awangardowa, jak na tamte czasy, polityka gospodarcza, inwestycje dokonywane przez zachodni kapitał oraz pomoc Sowietów. Skąd wzięło się ekonomiczne zaplecze wojny rozpętanej przez Niemcy? Czym można tłumaczyć wsparcie zagranicznych inwestorów dla niemieckiego reżimu deklarującego przekształcenie Europy w jedną, wspólną przestrzeń gospodarczą? Czemu niszowa NSDAP już w 1922 r. otrzymywała fundusze od Henry’ego Forda i innych potentatów biznesu? Kto czerpał zyski z systemu obozów koncentracyjnych? Jakie profity z wojny odnosiły znane firmy i marki? Ile dziś Niemcy są winni krajom Europy za dokonane grabieże? Jak operacja Market-Garden i decyzja Stalina o zatrzymaniu frontu pod Warszawą pomogła „ewakuować” zagrabiony kapitał? Wielcy przemysłowcy sięgali do kieszeni, nie przewidując katastrofalnych skutków swoich decyzji. Pieniądze płynące szerokim strumieniem od firm takich jak IG Farben, Krupp, Thyssen czy Porsche oraz z zagranicy trafiały do kasy NSDAP okrężną drogą, m.in. przez banki w Szwecji i Szwajcarii, co pozwalało zachować dyskrecję. Sponsorzy nazizmu, przekonani, że wspierają „mniejsze zło”, traktowali go jako zaporę przed komunizmem i uznawali za jedyną realną alternatywę. W rzeczywistości obie skrajne ideologie zadziałały na XX-wieczny świat niczym trucizna.