Pomiana

Pierwszy polski przekład Przemiany Kafki na język śląski.



***



Ôńskiygo razu Gregor Samsa ôbudzioł sie ze srogich marow i ôboczoł, iże sie zmienioł w masarnego chroboka. Leżoł na puklu twordym choby pancyrz, a jak podnios trocha gowa, to uwidzioł swoj krongły, bronzowy, podzielony ringami choby łuki bas, z kerego sztepdeka ślatuje drap. Mocka nogow, patrzonc na to, jake były wcześnij, blank cieńkie choby nudle, blikały mu bezradnie przed ślepiami.



„Co je zy mnom louz?” – myśloł. To niy ma nocno mara. Jego izba, richtich jego, ino trocha mało izba ôd człowiyka, durś se spokojnie boł postrzod sztyrych ścian, kere dobrze znoł. Nad stołym, na kerym rozpościyrała sie kolekcyjo tekstylnych toworow – Samsa boł komiwojażyr – wisoł ôbroz, kery som nieskorzyj wyciongnoł z ilustrowanygo magazinu i wrazioł do eleganckiyj, złotyj romy. Obroz ukazywoł niyjako frela we futrzanyj czopce i we boa. Siydziała sztryng, a ciynżko, futrzano mufka, w keryj cołkie jeji przedramie sie kryło, trzimała przed widzoma.