Plejada Gwiazd Polskiej Piosenki

ZBIGNIEW KURTYCZ - piosenkarz i gitarzysta, również kompozytor. Urodził się we Lwowie 16 maja 1919 roku. Jedna z najwspanialszych postaci powojennej – polskiej estrady. Poza ponadczasowymi przebojami, jakie się wiążą z jego nazwiskiem („Cicha woda”, „Jadę do ciebie tramwajem”, „Arizona rock and roll”), Zbigniew Kurtycz okazał się znakomitym popularyzatorem w Polsce jazzu i również rock and rolla. Już od wczesnych lat 50. mogliśmy słuchać jego piosenek swingowych, z jakimż to wyczuciem śpiewanych z tym „czymś”, co miała np. Orkiestra Glenna Millera.
Kurtycz i nasze rodzime orkiestry taneczne Waldemara Kazaneckiego czy Kazimierza Turewicza swingowali w stylu wcale nie gorszym, niż to czyniono za oceanem. Swoją drogą, jak to im się udawało, w czasach „jazzowego wyklęcia”? Tymczasem Kurtycz ze swoimi jazzującymi piosenkami „chodził” na antenie radiowej wcale nie tak rzadko. Był też jeśli nie pierwszym, to na pewno jednym z pierwszych, którzy wprowadzili na naszą estradę rock and rolla. „Arizona” w jego wykonaniu – to pierwszy klasyk gatunku, i co warte podkreślenia, który mimo upływu lat, nadal jest w stanie porwać swym rock and rollowym żywiołem. Kolejnym, pełnym sukcesów rozdziałem kariery Kurtycza (uwieńczonym m.in. uzyskaniem Platynowej Płyty) są datowane od 1966 roku występy, w duecie z żoną – Barbarą Dunin.
Zbigniew Kurtycz w dzieciństwie uczył się gry na skrzypcach i gitarze. Po 1939 roku grał jako gitarzysta w zespole Tea Jazz. W 1943 związał się z big-bandem Ady Rosnera, by niebawem dołączyć do zespołu artystycznego III Dywizji Karpackiej, z którą przeszedł cały szlak bojowy. W 1946 roku, po powrocie do kraju rozpoczął występy estradowe. Najpierw z orkiestrą jazzową Zbigniewa Wróbla. Następnie z prowadzonym przez Zygmunta Karasińskiego zespołem Tysiąc Taktów Muzyki Jazzowej, i dalej z zespołami i orkiestrami Ryszarda Damrosza, Andrzeja Kurylewicza, Jerzego Matuszkiewicza, Kazimierza Turewicza, Zygmunta Wicharego.
Od roku 1954 pojawiają się jego pierwsze nagrania płytowe „Muzy – Polskich Nagrań”, realizowane z zespołami Kazaneckiego i Turewicza, które pragniemy tu szczególnie wyeksponować, bynajmniej nie tylko z powodów dokumentacyjnych, ale przede wszystkim by przypomnieć ich niekwestionowaną i nie przemijającą wartość artystyczną. Spełniamy w ten sposób oczekiwania wielbicieli talentu Zbigniewa Kurtycza, zaś wymowne niech tu będą słowa jednego z internautów:
`Panie Zbyszku, dzięki za trzymanie światła polskości przez dziesiątki lat!!!”