nuty na chór mieszany i akordeon
Tekst kompozycji w języku łacińskim, mojego autorstwa, jest quasilitanią. Obejmuje szesnaście wyznań utworzonych na przestrzeni kilkuset lat, które łączy chrzest. Są to: katolicy, wierni Cerkwi prawosławnej i wszystkich Kościołów wschodnich, luteranie, wierni Kościoła anglikańskiego, zwolennicy doktryny Kalwina, prezbiterianie, baptyści, starowiercy, metodyści, mormoni, adwentyści, świadkowie Jehowy; ci, którzy chcą naśladować życie Maryi mariawici, wierni Kościoła zielonoświątkowego; ci, którzy wierzą, że rzymski tron jest pusty sedewakantyści, lefebryści z Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X.
Zastosowałem w utworze szereg zwrotów retorycznych mających na celu wzmocnienie znaczenia wyrazu. Można wśród nich wyróżnić:
fragmenty staropolskiej kolędy Nuż my dziś krześcijani pochodzącej z Kancjonału Staniąteckiego (1586), czyli kolekcji rękopisów zawierających opracowania pieśni religijnych, przechowywanej w Opactwie Mniszek Benedyktynek w Staniątkach;
odpowiednio dobrane współbrzmienia w partii akordeonu, zbudowane z interwałów symbolizujących daty rozłamów w chrześcijaństwie; daty te pojawiają się, w nawiasach, w konkretnych miejscach nad partią akordeonu;
- fragmenty polifoniczne ukazujące mnogość wyznań;
- szesnastokrotnie powtórzone wezwanie unitas (jedność);
- piętnastokrotnie przywołane słowo orate (módlcie się);
- nawiązanie do encykliki Ut unum sint Jana Pawła II;
- szorstkość partii akordeonu symbolizującą podziały i brak jedności.
Szybka wysyłka
