ETIUDY na pianino, sampler, orkiestrę i kolegów (Digipack)

ETIUDY na pianino, sampler, orkiestrę i kolegów to najprościej rzecz ujmując długo oczekiwana producencka płyta JIMKA. To album, który JIMEK „był sobie dłużny” od dawna, a o który fani pytają od czasów kawałka z Pezetem “Nie Muszę Wracać”. Na płycie usłyszymy najważniejszych reprezentantów polskiego rapu: zarówno legendy, które budowały fundamenty gatunku, jak i twórców młodszego pokolenia. Ich wspólne sesje nagraniowe z JIMKIEM, często rozpoczynane od zera i bez wcześniejszych ustaleń, doprowadziły do momentów, w których znane głosy zyskały nowe brzmiania, a muzyka naturalnie wyszła poza ramy jednego gatunku, nierzadko przekraczając granice hip-hopu. Wyjątkowość tego albumu wynika także z tego, że w nagraniach wzięła udział 70-cio osobowa orkiestra symfoniczna, a cała warstwa instrumentalna to wynik nagrań instrumentów i ich późniejszego zsamplownia. Ten album jest reakcją na dzisiejszy świat, dzisiejszy rap, wszechobecny AI, jest potrzebą stworzenia czegoś, czego nam wszystkim za chwilę będzie coraz bardzo brakowało, o ile już nie brakuje. To także JIMKA rozliczenie ze wspomnieniem tego, co w hip hopie było dla niego najważniejsze, a co słychać w odwołaniach do klasycznego rapu. I mimo, że jest to płyta producencka, to jednocześnie brzmi w niej cały kompozytorski świat, który towarzyszył JIMKOWI przez ostatnie lata. Album naturalnie przybrał formę etiud - przeplatanych segmentów większej całości i są zapisem procesu, a nie jego ostatecznym podsumowaniem. To album, który powstał bez konieczności udowadniania czegokolwiek. W pracy nad płytą JIMEK sięgał po stare narzędzia, wspomnienia, wewnętrzny dysonans i niezgodę na to, co oczywiste, ale bez potrzeby budowania wielkiej narracji o awangardzie. Eksperyment jest tu środkiem, nie celem, muzyka pozostaje intuicyjna, szczera a momentami zaskakująco prosta. To zapis ze spotkań, rozmów i wspólnego grania, w którym znaczenie ma uważność i reakcja na „tu i teraz”.