Głos Benedykta XVI, który pozwala na nowo odkryć bliskość Boga
Do rąk czytelników trafia drugi tom niepublikowanych dotąd homilii Benedykta XVI, wygłaszanych podczas prywatnych celebracji eucharystycznych – zarówno w latach jego pontyfikatu (2005–2013), jak i po rezygnacji, gdy zamieszkał w klasztorze Mater Ecclesiae. Zachowane dzięki trosce osób z jego najbliższego otoczenia, są bezcennym świadectwem wiary i duchowej mądrości jednego z najwybitniejszych teologów naszych czasów.
Tom obejmuje 82 homilie na niedziele okresu zwykłego roku liturgicznego. Benedykt XVI, z właściwą sobie przenikliwością i wrażliwością na Słowo Boże, odsłania głębię Ewangelii i jej znaczenie dla codziennego życia. Przypomina, że Bóg nie jest odległą ideą, lecz żywą Osobą, która wychodzi człowiekowi naprzeciw, przemienia jego serce i nadaje sens jego istnieniu.
Benedykt XVI miał wyjątkowy dar łączenia teologicznej głębi z prostotą przekazu. W jego rozważaniach prawdy wiary stają się bliskie i zrozumiałe, a Ewangelia – światłem rozjaśniającym ludzkie doświadczenia, pytania i niepokoje.
Po sukcesie pierwszego tomu kolejna część tego wyjątkowego zbioru ponownie zaprasza do spotkania z myślą Benedykta XVI. Jej ukazanie się nabiera szczególnego znaczenia w perspektywie zbliżającej się 100. rocznicy urodzin papieża, przypadającej w kwietniu 2027 roku.
________________________
Rekomendacje:
Homilie to najbardziej osobisty nurt spuścizny Josepha Ratzingera — Benedykta XVI. Pisał je niemal w całości sam, od pierwszego do ostatniego zdania, i to właśnie w nich jego myśl ukazuje się w formie najbardziej żywej: jako słowo wypowiedziane dziś, w konkretnej wspólnocie, a nie tylko w traktacie.
Ich szczególny rys polega na tym, że nie są to ani wykłady akademickie, ani moralizatorskie upomnienia. Benedykt XVI nigdy nie chciał zamykać refleksji w murach uniwersytetu, dążył do tego, by wiara stała się dostępna dla zwykłych ludzi poprzez przepowiadanie i katechezę. Kaznodzieja, który unika abstrakcji i przysłaniającej prostotę Bożego słowa ogólników, idzie w homilii za trzema pytaniami, które sam sformułował: co mówią teksty Pisma, co mówią mnie samemu, co mam powiedzieć tej wspólnocie w jej konkretnej sytuacji.
Równie wymowny jest jego sposób przygotowania tekstu. Zaczynał od modlitwy o światło, sięgał po Nowy Testament w języku greckim, konsultował komentarze Ojców Kościoła, rozważania spisywał zwykle dzień wcześniej. W ten sposób powstawał tekst, w którym wierność Objawieniu spotyka się z pytaniem współczesnego człowieka, a teologia z pastoralnym sercem.
Zachęcam do sięgnięcia po te homilie nie jak po dokument, lecz jak po rozmowę z mistrzem, który najpierw sam słuchał słowa, które głosił. Czytane w ciszy, nadal czynią to, co miały czynić: otwierają Pismo, wyjaśniają tajemnicę dnia i prowadzą do spotkania z Tym, który jest Słowem.
ks. prof. Mariusz Kuciński Dyrektor Centrum Studiów Ratzingera