Bezsensy ironiczności. Juliusz Słowacki i romantyczne ironie

Ironia we współczesnej humanistyce traktowana bywa jako figura nieczytelności albo też niewyrażalności sensu. W książce Olga Taranek-Wolańska stawia pytania o ironiczny odłam romantyzmu polskiego.
Dowodzi również, że szczególny status ironia – nie tylko ironia romantyczna – zyskuje w twórczości Juliusza Słowackiego. Odwołując się do źródeł oraz gromadząc pokaźny korpus tekstów dyskursywnych, rekonstruuje historię ironii romantycznej a la polonaise. Wydobywa wreszcie tę kłopotliwą substancję ironiczną romantyzmu polskiego i wykorzystuje ją jako ważką kategorię interpretacyjną spuścizny autora Beniowskiego.