Po drugiej stronie Przemszy (Digipack)

Nagrany na żywo album z 2008 r., w recenzjach uznany m.in. za `prawdziwą rewelację na palecie tegorocznej fonografii` (Piotr Iwicki, Gazeta Wyborcza) uczynił Muariolanzę `najoryginalniejszym młodym projektem jazzowym w tym kraju` (Artur Rojek, Dziennik). Trwa prawie godzinę, choć jest na nim tylko 6 utworów. Zespół nagrał go podczas pięciogodzinnej sesji.
Muariolanza to pierwszy w Polsce przedstawiciel muzyki ambient-jazz, łączącej ambientowe przestrzenie z jazzową improwizacją. Zespół wyznaje zasadę klasyka awangardy 20. wieku, Johna Cage`a: `cisza nie istnieje - wszystko jest muzyką`. W swoich piosenkach Muariolanza wykorzystuje więc nie tylko instrumenty, ale też dźwięki otoczenia.
`Po drugiej stronie Przemszy` to druga płyta ambient-jazzowej Muariolanzy, ale tak naprawdę pierwszy wspólny album zespołu. Nagrał ją w jeden dzień, podczas pięciogodzinnej sesji - mało który zespół na świecie może pochwalić się takim wynikiem. Połowa z sześciu piosenek (tytułowa, `Lemur Muariolanza` i `Pogoria`) wyimprowizowała się na miejscu. Pozostałe (`Orient Express`, `Hajlander` i `Septymon`) to kompozycje gitarzysty Mariusza Orzełowskiego, założyciela Muariolanzy i twórcy jej pierwszego albumu `Muarioland` z 2006 r.
Pierwsza płyta Muariolanzy powstała w domowym studiu Orzełowskiego, przy udziale zaproszonych muzyków (m.in. dzisiejszych członków zespołu). Drugi album to dzieło wspólne, nagrane w warunkach `na żywo ale w studiu` - prawdziwy obraz zespołu. To muzyka żywa, pełna przestrzeni i pasji. Łączy zwolenników klasycznych gatunków: ambientu, jazzu, funku, rocka i psychodelii, jak i fanów nowych, oryginalnych brzmień i nieparzystych rytmów. Płyta zawiera nie tylko krążek z muzyką, ale też grę planszową `Muariolanza gra` (autorem okładki i projektu graficznego gry jest Paweł Garwol, plastyk wyróżniony m.in. na biennale Bielska Jesień 2005). Miejsce gry to Bór, mistyczne osiedle, na którym przed laty powstała Muariolanza i gdzie do dziś mieści się jej baza. Fabuła gry osnuta jest na tekstach Marcina Babko, w zespole odpowiedzialnego za treść i efekty specjalne. Teksty są integralną częścią albumu i tworzą swoisty zbiór poezji, również zatytułowany `Po drugiej stronie Przemszy` (sześć z nich znalazło się w piosenkach z płyty). Kilka z tych tekstów zamieścił pod koniec 2007 r. kwartalnik literacki `FA-art` (nr 3 / 2007), jedno z najlepszych polskich pism o literaturze współczesnej. Album można odbierać na co najmniej trzech poziomach: to muzyka, słowa i gra planszowa. Warto wejść w magiczny świat `Po drugiej stronie Przemszy.`