Dary codzienności Poradnik uważnego rodzicielstwa

Znany amerykański terapeuta, założyciel i dyrektor Kliniki redukcji stresu przy Akademii Medycznej Uniwersytetu w Massachusetts, napisał wraz z żoną Mylą książkę o tym, jak dobrze wychowywać dzieci. Jon Kabat Zinn jest znany na polskim rynku jako autor książki „Gdziekolwiek jesteś, bądź” poświęconej praktyce uważności jako podstawowego narzędzia radzenia sobie ze stresem. „Dary codzienności” to najkrócej książka o roli uważności w wychowaniu. Pierwszym, bodaj najważniejszym wątkiem książki jest pokazanie, że wychowywanie dzieci to nie tylko czas, uwaga, troska i praca poświęcone dzieciom, lecz że rodzice w każdej chwili jaką spędzają z dziećmi mają unikalną szansę, żeby zająć się samym sobą. Tytułowe dary codzienności to wszystkie codzienne zdarzenia związane z wychowywaniem, dzięki którym rodzice mogą zwrócić uwagę na samych siebie, na swoje emocje, nawyki, uprzedzenia, błędy wychowawcze, których ofiarą byli sami. Pod tym względem książka Jon Kabat Zinna jest niezwykle odkrywcza, a jej lektura odsłania przed każdym rodzicem wymiar wychowania, o którym nikt inny w taki sposób nie pisze.
Drugim ważnym wątkiem książki są wskazania, jak w wychowaniu zadbać o rozwój inteligencji emocjonalnej dzieci. Daniel Goleman w swoim sławnym bestsellerze, „Inteligencja emocjonalna” powołuje się na prace prowadzone przez Kabat Zinna w jego Klinice redukcji stresu. W „Darach codzienności” Kabat Zinn podaje cały szereg przykładów i sugestii dotyczących takiego postępowania z dziećmi, żeby zapewnić harmonijny rozwój ich osobowości poprzez wyrobienie umiejętności rozpoznawania, wyrażania i kierowania swoimi emocjami w dojrzałym życiu. „Wreszcie, emocjonalnie inteligentny przewodnik dla rodziców” pisze na okładce Daniel Goleman. Trzeba również wspomnieć o walorach literackich książki – pięknej opowieści o wychowaniu, jaką na przemian snują autorzy, rodzice trojga dzieci. W ich barwnej i przekonującej opowieści o sukcesach i porażkach wychowawczych, czytelnicy znajdą przykłady postaw i zachowań, z którymi mogą skonfrontować swoją własną praktykę rodzicielską.