Teatr i demokracja

„Dobry teatr – wiemy to z historii, z teatrów Molière’a, Shakespeare’a, teatrów narodowych Adama Hanuszkiewicza i Kazimierza Dejmka czy Burgtheater Clausa Peymanna – to taki, który umie nawiązać rzeczywisty dialog ze społeczeństwem, ze swoją widownią” pisze Michał Zadara w swojej nowej książce „Teatr i demokracja”. Z wielu względów jest to dziś pozycja niezbędna dla wszystkich osób zainteresowanych nie tylko teatrem, ale też miejscem i znaczeniem instytucji kultury w mieście, Polsce, Europie. „Mnóstwo pytań pozostaje bez odpowiedzi: czy celem jest pełna sala, czy pełna kasa? Dlaczego widzowie, którzy przychodzą, są tak podobni do siebie? Po co drukować plakat, który nie działa na widzów zachęcająco? Czy spektakle są produkowane po to, by zadowolić zespół, widzów, dyrekcję czy urzędników?
Czy najważniejszym celem dyrekcji jest dawanie zespołowi pracy? Czy spektakle mają być ambitne, czy zrozumiałe dla każdego?” – pyta Zadara. „Teatr i demokracja” to książka, która dotyka wszystkich najważniejszych problemów, z jakimi borykają się obecnie polskie instytucje. Znajdziemy w niej rozważania o finansowaniu kultury, przemocy, idei rozrywki i wyzwaniach współczesności.