Relief I Andrzeja Krzanowskiego, skomponowany w 1984 roku w Czechowicach-Dziedzicach, otwiera cykl dziewięciu utworów na akordeon w obsadzie solowej lub kameralnej. Utwór ma sarkastyczny charakter i wielosegmentową formę, zbudowaną z naprzemiennych segmentów dysonansowych (głównie septymowych) i dwugłosowych odcinków prowadzonych w ruchu przeciwnym. Elementy te uzupełniają ciągi repetowanych współbrzmień, zwieńczone zaskakującym nebbioso (zamglonym).
Kompozycja pełna jest nerwowości, zrywanych fraz i precyzyjnie budowanego napięcia, prowadzącego do efektownego zakończenia na opadającym klasterze z akordem Fis-dur. Sarkastyczna energia Reliefu I przypomina błazna szydzącego, drwiącego, zamyślonego i triumfującego. Utwór został zadedykowany rodzinie Menard z Francji, a prawykonania dokonał kompozytor w sierpniu 1988 roku podczas Wakacyjnych Kursów Nowej Muzyki w Darmstadcie.