Kronos 2/2016 Ciemność istnienia

Podręczniki filozofii średniowiecznej albo nie piszą o Kuzańczyku wcale, albo lokują go w średniowieczu tylko jedną nogą. I choć Dermot Moran w publikowanym przez nas eseju nazywa go „odźwiernym nowożytności”, panuje dość powszechnie dzielone przekonanie, że Mikołaj z Kuzy to postać w gruncie rzeczy samotna: katalizator zmian, a jednak nie ich bezpośredni sprawca. O ile więc nasz Mikołaj z Kuzy stanowi początek renesansu, jego najpierwszy zwiastun, o tyle William Shakespeare wieńczy ten piękny - być może najpiękniejszy po czasach Grecji klasycznej - sen ludzkości. Zostajemy z niego wybudzeni - przyjmijmy tę datę jako cezurę nowożytności - w 1642 roku wraz z decyzją o zamknięciu teatrów. Shakespeare prześwietlał dzieła swoich rywali, nie wyłączając samego Stwórcy. Miał nawyk wiązania w całość poszczególnych elementów świata, które osobom postronnym musiały wydawać się zlepkiem przypadkowych zdarzeń, by nie rzec - powierzchnią rzeczywistości, jej bełkotem. Nie zadowalał się więc tym, co widział, ale wymyślał świat na nowo. PREZENTACJE   
  Mikołaj z Kuzy, O możnobycie    
Mikołaj z Kuzy, Dociekanie dni ostatnich    
Mikołaj z Kuzy, Rozprawa o szukaniu Boga    
Mikołaj z Kuzy, O widzeniu Boga. Przedmowa    
Martin Buber, Z dziejów problemu indywiduacji. Mikołaj z Kuzy i Jakub Böhme    
Hans -Georg Gadamer, Mikołaj z Kuzy i współczesność    
Dermot Moran, Mikołaj z Kuzy i filozofia nowożytna
ESEJE   
  Harold Bloom, Cervantes i Shakespeare    
Northrop Frye, Hamlet    
Terry Eagleton, Trzy stopnie    
Bartosz Kuźniarz, Szaleństwo nieskończoności    
Ágnes Heller, Sfinks zwany czasem    
Piotr Nowak, Sceny dantejskie i szekspirowskie. O diable w Otellu    
Jan Tokarski, Furia i chłód    
Irena Księżopolska, Jane Eyre w kleszczach lęku: guwernantki i upiory
ARCHIWUM FILOZOFII POLSKIEJ   
  Piotr Nowak, Pierwszy anglista polski    
Roman Dyboski, Rytmika wysiłku i znużenia w twórczości Szekspira    
Henryk Sienkiewicz, Dlaczego mogłem czytać Szekspira?
ANTYKWARIAT   
  W.H. Auden, Portret Freuda
RECENZJE I POLEMIKI   
  Bronisław Świderski, „Łże -prorok” czy łże teolog?    
Michał Bruliński, Tylko jakiś bóg mógłby nas uratować, czyli o rozliczeniach Jana Tokarskiego z czasem zwyrodniałym    
Maria Urbańska -Bożek, Kierkegaard bez retuszu