Czynniki kulturowe w procesie zarządzania zmianą organizacyjną w służbie cywilnej

Nieodzowność zmian we współczesnych organizacjach i ich złożone uwarunkowania implikują potrzebę podejmowania interdyscyplinarnych badań empirycznych i korzystania z dorobku różnych subdyscyplin naukowych. Niniejsza monografia podejmuje problematykę kulturowych uwarunkowań zarządzania zmianą organizacyjną w polskiej służbie cywilnej. Poprzez scharakteryzowanie istoty i zakresu zmian organizacyjnych oraz przedstawienie podejścia badawczego w odniesieniu do przebiegu i uwarunkowań procesu zarządzania zmianą rozpoznano znaczenie kontekstu kulturowego jako determinującego postawy wobec zmian.
Pokazano także złożoność kulturowego kontekstu zmian organizacyjnych, który w przyjętym ujęciu tworzą kultura narodowa, zawodowa i organizacyjna. Przeanalizowano proces zarządzania zmianą w polskiej służbie cywilnej na przykładzie implementacji założeń koncepcji New Public Management, mającej wpływ na:
• zwiększenie efektywności działania,
• racjonalizację wykorzystania środków publicznych,
• wprowadzenie menedżerskich metod kierowania,
• promowanie zachowań etycznych,
• usprawnianie obsługi klienta urzędu.

W książce omówiono również metodykę badań własnych i zaprezentowano ich wyniki, które posłużyły:
• charakterystyce i ewaluacji skuteczności implementacji koncepcji New Public Management w służbie cywilnej,
• identyfikacji cech służby cywilnej ze względu na wybrane czynniki kulturowe,
• ustaleniu wpływu wybranych czynników kulturowych na skuteczność zarządzania wspomnianą zmianą.