W stronę morfologii kultury Z paradoksów dyskusji o perspektywach literaturoznawstwa wobec tzw. końca teorii literatury (rekonesans)

Kluczową kwestią jest tu idiograficzny i ergocentryczny charakter nauki o literaturze. Chociaż relacjonuję głównie dążenia teoretyczne w obszarze anglosaskim, inspiracją i zachętą do rozwijania podobnych idei są niekoniecznie głośno manifestowane, lecz intuicyjnie odbierane jako żywotna część polskiej, tradycyjnej humanistyki trzy wartości uniwersalne: prawda, dobro i piękno.

Z tekstu książki