Trio stroikowe na obój, klarnet i fagot

Dorobek twórczy Tadeusza Paciorkiewicza obejmuje wszystkie gatunki muzyki instrumentalnej, wokalnej i wokalno-instrumentalnej. Pośród bogactwa kompozycji kameralnych możemy odnaleźć wiele utworów przeznaczonych na instrumenty dęte. Trio stroikowe z 1963 roku to kompozycja, w której słychać żywe echa estetyki neoklasycznej, dominującej na przestrzeni pierwszych trzech dekad XX wieku. To właśnie wtedy instrumentaliści dęci drewniani ugruntowali w oczach kompozytorów godną zainteresowania trójgłosową fakturę kameralną. Bez ich czynnego udziału w procesie powstawania kolejnych utworów liczba kompozycji na ten skład wykonawczy byłaby zdecydowanie mniejsza. Trio stroikowe do dziś stanowi dla muzyków dętych drewnianych wdzięczną formę prezentacji możliwości brzmieniowych, wyrazowych i wykonawczych, pozostając także nieskończonym źródłem inspiracji dla kolejnych pokoleń kompozytorów. Trio Tadeusza Paciorkiewicza powstało na zamówienie ówczesnego kierownika klasy kameralnej instrumentów dętych warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej. Pięcioczęściowe, zwarte w formie dzieło, charakteryzujące się wieloma kontrastami brzmieniowymi, dynamicznymi i agogicznymi, doskonale wpisuje się w repertuar najważniejszych polskich kompozycji przeznaczonych na trio stroikowe. Roman Widaszek