Tokio w poziomie

W najbardziej młodzieżowej i tętniącej życiem dzielnicy miasta – Shibuyi – drogi Sary, Hiroshiego, Carmen i Juna przecinają się w noc zaćmienia księżyca. Każde z nich niesie własne pragnienia, lęki i samotność. Każde szuka czegoś innego. Rozpaczliwie pragnąca bliskości Sara, Hiroshi szukający kogoś, kto zaakceptuje jego porażki, Carmen uciekająca od przeszłości oraz Jun, wyniosły i bezwzględny – są tak różni, jak różne są ich wyobrażenia o miłości i życiu. Neony Shibuyi, nocne spacery, mangakissy, love hotele, uliczne jedzenie, grupki młodzieży w neonowych perukach i pijani salarymani zasypiający w garniturach na ulicznych ławkach pokazują kolejnego bohatera tej opowieści - Tokio, w którym łatwo się zgubić – i jeszcze trudniej o nim zapomnieć. Realizm miesza się z baśnią, a opowieść o intensywnej, rodzącej się fascynacji przeplata się z surrealistycznymi obrazami pasażerów w metrze, dryfujących przez miasto jak kolorowe ryby w ogromnym akwarium. Tu pierwsza miłość będzie miała niezapomniany smak matchy i onigiri. „Jest gorąco, wokół niej dziesiątki kobiet i mężczyzn, w powietrzu przecinają się przepełnione skonsumowanym lub wyczekiwanym seksem spojrzenia. Siedzący obok Sary mężczyzna nazywa się Hiroshi, ma dwadzieścia siedem lat, brata, z którym pracują w jednej firmie i szufladę pełną kobiecych oraz męskich magazynów. W głębi pokoju, w szafce przy łóżku, trzyma ilustrację przedstawiającą jego psa Pochiego, którą narysował w podstawówce, a z której nadal jest dumny, dwie pary białych skarpetek w niebieskie kwiatki, należących do jedynej kobiety, w której był zakochany, i kilka gumek, którymi wiązał swój gęsty koński ogon, zanim postanowił go obciąć”.