Sundial Ii

Kontynuacją albumu ",Sundial", jest kolejny krążek tria Jachna/Tarwid/Karch, konsekwentnie zatytułowany ",Sundial II",. Skład tworzy bydgoski trębacz Wojciech Jachna (Sing Sing Penelope, Contemporary Noise Quintet, Jachna/Buhl) oraz jego młodsi koledzy, absolwenci prestiżowego Rytmisk Musikkonservatorium w Kopenhadze: pianista Grzegorza Tarwid i perkusista Albert Karch. Dziewięć własnych utworów wypełniających płytę, sięga do klasycznych korzeni, ale dzięki ogromnej świadomości współczesnych nurtów tworzy muzykę jednocześnie aktualną i przejrzystą, mimo konieczności oswojenia się z jej klimatem.Szczere i naturalne improwizacje bezwarunkowo wciągają do świata romantycznej narracji i muzycznych pejzaży. ",Sundial II", to fascynujące dźwiękowe dialogi prowadzone przez troje doskonale rozumiejących się instrumentalistów. W nagraniach dominuje wyciszenie i melancholia. Warto zwrócić uwagę na fakt, iż mamy do czynienia ze składem jaki obywa się bez, niejednokrotnie dyktującego podkład, basu. Tę wolność słyszymy w muzyce tria w każdym fragmencie kreowanym z niczym nieograniczoną fantazją i swego rodzaju zapomnieniem.Atrybutem albumu są też zabawy dźwiękiem i intrygujące rozwiązania. Ten aspekt dostrzeżemy w ",Mirror Of A Thousand Flowers",, utworze bodaj najwyraźniej eksponującym eksperymentalne zapędy muzyków.Kontrapunktem dla tej estetyki jest ponad 7-minutowa kompozycja Wojciecha Jachny: ",One For Hedgehog",, oparta na mantrycznym podkładzie fortepianu, rozwijająca się rytmicznie do rozszalałego, niemal kakofonicznego finału.Mimo że mamy do czynienia z wybornymi muzykami, potrafiącymi zachwycić wymyślną wirtuozerią, siłą tej płyty jest jej klimat i przekaz dalece wybiegający poza ramy instrumentalnej ekwilibrystyki.",Sundial II", to dla tria krok naprzód, zarówno w zakresie wypracowanego brzmienia, jak i spontanicznych interakcji. Minimalizm, kameralistyka, free i mainstream mieszają się z sobą niemal niezauważalnie, tworząc przekonującą całość. Należy jednak zdać sobie sprawę z tego, ze prawdziwy potencjał składu ujawnia się dopiero w czasie koncertów, a niniejszy krążek stanowi zaledwie szkic tego czego oczekiwać możemy na żywo. Na szczęście skład dużo koncertuje, dzięki czemu prędzej czy później każdy zachwycony tym albumem, będzie mógł się o tym przekonać.(Robert Ratajczak)Muzycy:Wojciech Jachna - trumpet, flugelhornGrzegorz Tarwid - pianoAlbert Karch - drums, percussion