Strumień świadomości

Niektóre historie zaczynają się dopiero, gdy kończy się życie, które znaliśmy.

Nestor jest przekonany, że ma nad swoim życiem kontrolę. Warszawa, praca, pieniądze, związek, przyjemności. Wszystko wydaje się być na swoim miejscu. Do momentu, w którym nagle traci partnerkę i pracę. To, co następuje później, nie przypomina spektakularnej przemiany. Jest raczej powolnym rozpadem. Utrata kontroli, alkohol, narkotyki, samotność i autodestrukcja prowadzą Nestora do miejsca, w którym po raz pierwszy nie może już uciec przed samym sobą.

Właśnie wtedy zaczyna się coś, czego wcześniej nie planował – próba zbudowania życia od podstaw.

Praca. Zdrowie. Sport. Dyscyplina. Pieniądze. Samotność. Relacje. Lektury. I coraz więcej niekoniecznie łatwych czy wygodnych pytań.

Czym jest świadomość? Czy nasze decyzje naprawdę są nasze? Ile z tego, co robimy, wynika z lęku i potrzeby akceptacji? Czy można nauczyć się obserwować własne myśli, zamiast automatycznie za nimi podążać? Czym różni się miłość od potrzeby posiadania drugiego człowieka? I czy szczęście rzeczywiście powinno być celem?

„Strumień świadomości” nie daje gotowych odpowiedzi. Nie próbuje też przekonać czytelnika, że istnieje jeden właściwy sposób na życie.

To prawdziwa, osobista i momentami bezkompromisowa historia o upadku i rozpoczęciu nowej drogi. O błędach, uzależnieniu, pieniądzach, miłości, seksie, samotności, ambicji i poszukiwaniu własnego kierunku. Historia Nestora przeplata się z refleksjami inspirowanymi psychologią, stoicyzmem i taoizmem, ale zawsze wraca do tego, co najważniejsze – do doświadczenia konkretnego człowieka.

Bo zmiana nie zaczyna się wtedy, gdy wiemy już, jak żyć. Zaczyna się wtedy, gdy po raz pierwszy naprawdę zaczynamy przyglądać się temu, jak żyjemy.