Strata ukochanej osoby jest jednym z najbardziej bolesnych doświadczeń, jakie mogą spotkać człowieka. Bolesne jest nie tylko jej doświadczanie, lecz także bycie jej świadkiem, choćby z tego powodu, że jesteśmy niezdolni do zaradzenia jej.
Z tekstu
W pierwszym tomie klasycznej trylogii John Bowlby omówił teorię przywiązania i wyjaśnił, w jaki sposób więzi emocjonalne wytworzone na początku życia człowieka stają się podstawą budowania relacji na jego dalszych etapach.
Drugi tom dotyczył problemów związanych z lękiem separacyjnym – dystresu występującego podczas separacji i często pojawiającego się w jej następstwie lęku. Bowlby omówił kwestię lękowego przywiązania oraz różnic w indywidualnej podatności na strach.
Przełomowy wkład Bowlby’ego w rozumienie przywiązania kończy się analizą straty. W trzecim tomie autor podejmuje zagadnienie straty obiektu przywiązania i reakcji na to doświadczenie na kolejnych etapach rozwoju. Analizuje zdrowy i powikłany przebieg żałoby, jej bezpośrednie i odległe konsekwencje oraz związek ze zdrowiem psychicznym osoby dotkniętej stratą.
Doświadczenie kliniczne i lektura dostępnych nam danych nie pozostawiają wątpliwości co do słuszności (…) twierdzenia o tym, że wiele chorób psychicznych stanowi wyraz patologicznej żałoby – lub że do takich chorób zalicza się wiele przypadków stanu lękowego, choroby depresyjnej i histerii, a także więcej niż jeden rodzaj zaburzeń charakteru.
Z tekstu
Szybka wysyłka
