Polskie góry

Przez miliony lat powierzchnia Ziemi była kształtowana przez naturalne procesy, w wyniku których powstały niezwykłe formy rzeźby terenu. Za jedne z najpiękniejszych dzieł natury są uważane góry, których specyficzna atmosfera, kształty i dzikość sprawiły, że stały się symbolem tajemnicy i potęgi.

Góry, czyli według geografów tereny powyżej 500 m n.p.m., zajmują około 3% terytorium naszego kraju. Są usytuowane w wąskim pasie na południu Polski, a ich rozpiętość równoleżnikowa wynosi około 500 km. Należą do dwóch rozległych europejskich systemów – Karpat oraz Masywu Czeskiego – które powstawały w różnych epokach geologicznych, dlatego każde z pasm ma odrębny i niepowtarzalny charakter.

Sudety, pod względem geologicznym znacznie starsze od Karpat, zachwycają różnorodnością krajobrazów. Można tam podziwiać rozległe podszczytowe zrównania, polodowcowe kotły i głębokie jary, granitowe ostańce, skalne labirynty i wulkaniczne stożki.

Karpaty słyną z bieszczadzkich połonin i zagubionych dolin Beskidu Niskiego, w których wiosną kwitną drzewa owocowe. Zachwycają też gorczańskie polany i morza mgieł, z których wyłaniają się szczyty Beskidu Wyspowego. Nie mają sobie równych pienińskie łąki oraz strzeliste granitowe szczyty Tatr. Zachwyca również monumentalna sylwetka Babiej Góry – najwyższego beskidzkiego szczytu.

O AUTORCE
Barbara Zygmańska jest doświadczonym przewodnikiem górskim: beskidzkim i tatrzańskim. Interesuje się całymi Karpatami, również ich częściami usytuowanymi na Słowacji, Ukrainie, w Rumunii i Czechach.
Jako przewodnik od lat prowadzi w swoje ulubione góry zarówno początkujących turystów, jak i kolejne roczniki kursów przewodnickich.