Nie patrz na mnie. Milczenie, które czas przerwać

Dopiero po narodzinach własnego dziecka do Żanety zaczynają wracać obrazy przemocy seksualnej z dzieciństwa — urwane wspomnienia, wstyd i słowa, które przez lata miały pozostać przemilczane. Autorka mierzy się nie tylko z tym, co zrobił sprawca, lecz także z reakcjami bliskich, bezwładem procedur i pytaniem, dlaczego dorośli tak często odwracają wzrok. To osobista, odważna opowieść o traumie, odzyskiwaniu pamięci i własnego głosu. O drodze od milczenia do działania — po to, by ocalić siebie i pomóc chronić innych.