Epitafium pamięci Wiktora Osadzina Józefa Świdra na fagot i fortepian to jednoczęściowa kompozycja upamiętniająca wybitnego fagocistę i pedagoga. Utwór, pełen nostalgii i refleksji, przenosi słuchacza w przestrzeń zadumy dzięki oryginalnemu językowi muzycznemu kompozytora. Końcowe takty, zawierające cytat z pieśni Jezusa ukrytego, nadają dziełu wymiar transcendentalny.