Przez otwarte okno

Piotr Kominek pomimo młodego wieku jest już w pełni dojrzałym twórcą. Nie tylko dlatego, że trzymany właśnie w dłoniach tom jest już dziesiątym w jego dorobku. Ważniejszym jest, że przez ten czas autor wypracował swój własny i niepowtarzalny styl zarówno wypowiedzi poetyckiej, jak i literackiego imaginarium. Kominek jest wierny sobie w tym, co chce przekazać czytelnikowi i w jaki sposób zamierza to zrobić. Należy w pełni docenić jego odporność na mody i style zmieniające się podobnie jak pogoda w naszej szerokości geograficznej. […]

Ze wstępu Pawła Kołodziejskiego

jak odnaleźć jutro

kończy się lato
nadchodzą jesienne deszcze
i nie wróci już to co za nami

drzwiami nocy wejdziemy do siebie
zbiorę dla ciebie wszystkie gwiazdy
księżycową łódką popłyniemy
uliczkami nieba

zostawimy na ziemi wszystkie sprawy
tutaj niczego nam nie potrzeba

nie boisz się kolejnych nocy
bo jest z tobą Jezus

może gdzieś na końcu drogi
ujrzymy jego twarz

twoje serce
nigdy się nie cofa ani nie zatrzymuje
ono bije wciąż dalej

bez Jezusa dni są tak puste
wiesz to już teraz
gdy patrzysz przez swoje okno

nie wiemy jak długo jeszcze
będziemy tak wędrować

wszystkie najpiękniejsze chwile
schowałem dla ciebie

tacy sami

jesteśmy tacy sami
choć w każdym z nas bije inne serce

tylko my tak patrzymy na siebie
jak wiele zostało nam jeszcze spotkań

gdy stajesz w moim oknie
tak dobrze się znamy
ale jeszcze nie zrozumiał nas świat

choć tego bardzo pragniemy
wiemy że go nigdy nie zatrzymamy

tylko dzięki tobie
poznaję ulubione miejsca tego miasta
które chcesz mi pokazać

każdego dnia podróżujemy do Jezusa
którego miłość jest szczęściem

zmoczeni deszczem do suchej nitki
uczymy się tej miłości
gdy jesteśmy tak blisko

a gdy minie kolejny dzień
pragniemy się wsłuchać w melodię
bicia naszych serc