X wieków piwa w Gdańsku

„Od piwa głowa się kiwa” – takim porzekadłem żonglowali staropolscy moraliści, gdy wesoły degustator pienistego trunku przeistaczał się w marudnego piwożłopa. Dla średniowiecznych kaznodziejów nadużywanie piwa było przede wszystkim grzechem, czyli bezpośrednim efektem działań diabła. Jednak obrońcy piwa niezmiennie powtarzali, że już według starożytnej perskiej księgi mędrców („Zend-Westy”), piwosze znajdują się pod stałą opieką bogów, dzięki czemu odczuwają szczęście i zadowolenie wewnętrzne. Tam, gdzie mieszkają konsumenci piwa, kwitnie dobrobyt gniazd rodzinnych, wsi i miast. Książka powstała z inicjatywy Browaru Amber.

Fragment recenzji Ludmiły Jezierskiej:

Z `X wieków piwa w Gdańsku` wyczytamy wiele ciekawostek, dla piwoszy najciekawsze są oczywiście szczegóły związane z ich ulubionym trunkiem. Zbigniew Gach dość dokładnie opisuje kolejne procesy warzenia tego napitku – od słodowania ziaren jęczmienia, przez przyrządzanie brzeczki piwnej i fermentację, po leżakowanie. Dowiadujemy się, jak podnoszono niegdyś klarowność piwa (sycąc je klejem rybim albo odpowiednio spreparowanym rogiem jelenia), dlaczego przy browarach trzymano krowy, prosięta czy gęsi (świetnie pasły się na „odpadach poprodukcyjnych”), jak partacze (nielegalni producenci piwa) wespół z zarazami i gdańskimi rajcami doprowadzili do upadku gdańskich browarów…