Moje Światy

Jest to jedna z najciekawszych książek o krainie dzieciństwa, o małej
ojczyźnie, jakie zdarzyło mi się czytać. Ma coś wspólnego z „Z Komborni
w świat” Pigonia, trochę ze słynnymi „Pamiętnikami chłopów”,
trochę z Kawalcem, Pilotem, Zygmuntem Wójcikiem, ale zarazem jest
od nich bardzo odmienna.
W wiosce Krawca (...), nie ma pagórków, nie ma bodaj drzew ani
lasów, nie mówiąc już o strumieniach. Wszystko zostało poddane sferze
ludzkiej i obyczajowej. Co więcej, książka jest w stosunku do ludzi
sprawiedliwa, nawet o dziedzicu Woźniakowskim wyraża się bez szczególnego
obrzydzenia. A zarazem nie jest to bynajmniej zwyczajna faktografia,
przeciwnie, wbrew pozorom książka jest bardzo refleksyjna.
Piotr Kuncewicz