Alfabet na cztery ręce

Zygmunt Kałużyński nigdy nie oczekiwał, by jego czytelnicy zgadzali się ze wszystkim co pisał. Ważniejsza była dla niego wymiana myśli a nawet ożywiająca umysł prowokacja. To była istota jego publicystyki!
30 września 2009 roku minęło pięć lat od śmierci Kałużyńskiego. Dopiero po tak długim okresie poczułem się gotowy, by zamknąć rozdział, który zdecydował o jakości i wartości mojego zawodowego życia. Dopiero po pięciu latach usiadłem do spisywania naszych ostatnich, dotąd niepublikowanych rozmów.
Nagrywałem je w czasie choroby Zygmunta, gdy nastał czas w naturalny sposób skłaniający do prywatnej refleksji i podsumowania.

Nigdy niepublikowane osobiste wyznania sławnego duetu + edycja jubileuszowa
20 lat od powstania Pereł z Lamusa