Chronometrus. Podmorskie imperia. Tom 2

W alter­na­tyw­nej wizji XX wieku roz­pę­tuje się pierw­sza wojna świa­towa. Zjed­no­czone siły zbrojne impe­rial­nej Japo­nii i Obcego Impe­rium Nin­ge­nów po peł­nej suk­ce­sów kam­pa­nii woj­sko­wej na tere­nie Zachod­niego Pacy­fiku zagar­niają ogromne poła­cie wyspowe Indo­ne­zji i Mela­ne­zji. Kolej­nym celem roz­pę­dzo­nej machiny wojen­nej jest Austra­lia.

Jack de Waay wraz z towa­rzy­szami powraca na Zie­mię i tra­fia w sam śro­dek wojen­nej zawie­ru­chy. Biorą udział w sekret­nej misji zato­pie­nia potęż­nej czę­ści japoń­skiej wyspy. I tak wplą­tują się w kolejną, bodaj naj­więk­szą przy­godę życia – podróż poprzez otch­ła­nie oce­anu czasu wprost ku odle­głej o setki milio­nów lat przy­szło­ści Ziemi.

Nie­zli­czone przy­gody, kon­flikty i prze­ciw­no­ści losu przy­no­szą ze sobą pyta­nia nie tylko o kon­dy­cję ludz­kiego gatunku na prze­strzeni wie­ków, ale i w ogóle o sens ewo­lu­cji życia, o poten­cjalny owoc, który bez­względ­nie musi ona ze sobą przy­nieść: o sztuczną inte­li­gen­cję.

Wyobraź­nia Jana Masz­czy­szyna wydaje się nie mieć gra­nic, a jego umie­jęt­ność zabie­ra­nia nas w podróż do świa­tów w niej zro­dzo­nych budzi szczery zachwyt. W cza­sach, kiedy tylko nie­licz­nym auto­rom udaje się wyjść poza powta­rzalne sche­maty, autor „Chro­no­ma­teusa” cał­ko­wi­cie je odrzuca i two­rzy coś zupeł­nie nowego, innego i cał­ko­wi­cie wła­snego.

Kon­ty­nu­acja, nagro­dzo­nego Srebr­nym Wyróż­nie­niem Nagrody Lite­rac­kiej im. Jerzego Żuław­skiego, „Necro­lo­tum”.